नवरा माझ्यापेक्षा 10 वर्षानी मोठा आहे, मी प्रेम व रोमांस नसलेल्या लग्नात अडकली पण

माझी कहाणी : लग्न ही माझ्या आयुष्याला कलाटणी देणारी घटना ठरली. आपण म्हणतो की लव्ह मॅरेज करणाऱ्यांचीच लग्न टिकतात. त्यांना एकमेकांना समजून घेणे सोप्पे जाते. ते जास्त खुश आणि आनंदी राहू शकतात. लोकांना वाटते की अरेंज्ड मॅरेज्ड करणाऱ्यांना संसार करणे सोप्पे नसते. ते खुश राहू शकत नाहीत किंवा सुखाचा संसार करू शकत नाहीत. पण मंडळी मी ही गोष्ट नाकारते आहे. जेव्हा लग्न ठरवून होते तेव्हा त्यात दोन अनोळखी व्यक्ती एकत्र येतात.

तेव्हा त्यांना एकमेकांना समजून घ्यायला थोडे अवघड जाते हे जरी खरे असले तरी त्याचा अर्थ असा अजिबात नाही की त्यांचा संसार सुखाच होऊ शकत नाही. जर त्यांनी स्वत:च्या मनात आणलं तर ते एक सुखी आयुष्य जगू शकतात आणि हे मी माझ्याच अनुभवावरून सांगते आहे. (गोपनीयतेच्या कारणामुळे आम्ही व्यक्तीची ओळख उघड करत नाही.)

माझी लग्नाची कल्पना वेगळी होती

लहानपणापासून मी रोमँटिक चित्रपट पाहत मोठी झाली होती. जसं पिक्चर मध्ये दाखवतात तसा माझा संसार असेल अशी माझी स्वप्ने होती. पण जे माझ्यासोबत घडलं ते अगदीच या विरुद्ध होतं. माझ्यापेक्षा 10 वर्षे वयाने मोठ्या असणाऱ्या व्यक्तीसोबत माझं लग्न झालं. मी अवघी 20 वर्षांची होते. आम्ही एकमेकांना ओळखत नव्हतो आणि एवढचं काय तर एकमेकांशी साधं बोललो देखील नव्हतो. पण नियतीने आमची गाठ आधीच बांधली होती आणि त्याप्रमाणे आम्ही विवाह बंधनात अडकलो.

(वाचा :- या 5 गोष्टी दिसल्यानंतर पती-पत्नी करतात नातं वाचवणं बंद, मरते एकत्र संसार करण्याची इच्छा व सोडून देतात सर्व आशा)

लग्नानंतर स्वप्न भंगले

लग्न जरी माझ्या मर्जीने झाले नसले तरी मला आशा होती की ज्याप्रमाणे मी पिक्चर मध्ये नवीन संसार पाहिला होता तशीच माझ्या सुद्धा संसाराची सुरुवात असेल. पण तसे काहीच झले नाही. मी जेव्हा लग्न करून त्या घरात पहिले पाउल टाकले तेव्हा मला सुद्धा आपण काहीतरी नवीन सुरुवात करतो आहोत असे वाटले पानही. न मला माझ्या पतीच्या चेहऱ्यावर व त्यांच्या डोळ्यात तसे काही दिसत होते. आम्ही अगदीच अनोळखी पणे वागत होतो. आमच्यात ना प्रेम होते ना प्रेमाची सुरुवात करण्याची इच्छा होती. पहिल्या नजरेत प्रेम होते वगैरे या गोष्टींवरचा माझा विश्वास तेव्हा पहिल्यांदा उडाला.

(वाचा :- या कारणांमुळे 99 टक्के मुलं राहतात कायम सिंगल, तुम्हीही या कॅटेगरीमधले नाहीत ना? लक्ष दिलं तर होईल वेळेत लग्न)

झिरो रोमान्स होता

माझे पती खूप चांगले व्यक्ती आहेत. ते खूप प्रामाणिक आणि एक संसारीक पुरुष आहेत. लग्नानंतर माझी ते काळजी देखील खूप घेऊ लागले. मला काय हवं काय नको ते विचारायचे. पण त्यात केवळ काळजी होती. प्रेम नव्हते. रोमँँटिकपणा जो मला माझ्या संसारात हवा होता तो कधीच दिसला नाही. अन्ही कधी डेट वर गेलो नाही. न जवळ येऊन त्यांनी मला कधी प्रेम दिलं. आमच्यात अगदीच झिरो रोमान्स होता आणि यामुळेच मी खूप कंटाळली होती. मला वाटायचं की मी ह्या व्यक्तीसोबत खरंच असंच आयुष्यभर राहू शकेन का?

(वाचा :- अमेरिकेचे राष्ट्रपती बराक ओबामा 25 वर्षाच्या मिशेलच्या प्रेमात आकंठ बुडाले, प्रपोज असं केलं की जगभर झडल्या चर्चा)

मी माझ्या आईला सांगितले

अखेर माझ्या मनावरचे दडपण वाढत गेले. जे माझ्या चेहऱ्यावर सुद्धा दिसायचे. शेवटी माझ्या आईलाच माझ्या मनातील घालमेल दिसली आणि मी तिच्या समोर व्यक्त झाले. मी माझ्या मनातील सगळ्या समस्या तिला सांगितल्या. इथे माझ्याकडून एक चूक झाली की मी थेट आईशी बोलण्याआधी एकदा माझ्या पतीशी बोलायला हवे होते. माझ्या आईने सुद्धा मला हाच सल्ला दिला.

(वाचा :- बाळाच्या जन्माआधीच आलिया भट्ट व रणबीर कपूरमध्ये वादाची ठिणगी, संकट असं की जे प्रत्येक पुरूषाला करावं लागतं फेस)

मी माझ्या नव-याशी बोलली

ते खरे तर आदर्श पती होते. हे देखील सर्वात मोठे कारण आहे की मला त्यांना कोणत्याही किंमतीवर गमावायचे नव्हते. माझ्याशी संबंधित प्रत्येक गोष्टीची ते कसोशीने काळजी घेत असे. अशा परिस्थितीत त्यांच्याशी या विषयावर बोलणे मला थोडे कठीण वाटत होते, पण मी शेवटी हिम्मत दाखवून त्यांच्या पुढे माझे मन मोकळे केले. मला वाटलं ते चिडतील. पण त्यांनी सर्व गोष्टी नीट ऐकून घेतल्या आणि मला दिलासा दिला. मी त्यांना सांगितले की सर्वकाही परिपूर्ण असूनही आपल्या जीवनात प्रेमाची कमतरता आहे. खरे तर माझे पती माझ्यापेक्षा दहा वर्षांनी मोठे आहेत. त्यांच्याशी बोलतानाच माझ्या लक्षात आले की आमच्यात वयाच्या फरकामुळे प्रेमाच्या वेगवेगळ्या व्याख्या व परिभाषा आहेत. माझ्या आईप्रमाणे त्यांनीही मला धीर धरण्याचा सल्ला दिला.

(वाचा :- माझी कहाणी : मी जेव्हाही बायकोकडे तिचं लाईव्ह गुगल लोकेशन मागतो तेव्हा ती प्रचंड भडकते, देव जाणे कुठे असते ती.?)

दुस-या दिवशी नव-याने लिहिलेली एक नोट मिळाली

सकाळी उठल्यावर मला माझ्या बेड जवळ एक चिठ्ठी सापडली. ज्यात माझ्या पतीने त्यांच्या भावना व्यक्त केल्या होत्या. त्यांनी लिहिले होते कि, “आपल्या वयात खूप अंतर असल्याने तुझी प्रेमाची भाषा आणि माझी प्रेमाची भाषा वेगळी आहे. पण मी तुला जसा हवा तसा पती होण्यासाठी प्रयत्न करण्यास तयार आहे. आपण सुरुवात करू शकतो.” त्यांची ती चिठ्ठी वाचून पहिल्यांदा माझ्या मनात त्यांच्या विषयी प्रेम निर्माण झाले. माझ्या चेह-यावर गोडसं हसू उमटलं आणि मी एकटीच लाजेने हसली. ते वाईट व्यक्ती नव्हते. फक्त काही गोष्टी होत्या ज्या नीट करायच्या होत्या.

(वाचा :- माझी कहाणी: गणिताच्या सरांच्या बायकोवर माझं प्रेम जडलं, तिही खूप जवळ आली, पण एका घटनेने सारं काही बदलून टाकलं)

सारं काही क्षणार्धात बदलून गेलं

हळूहळू आम्ही दोघांनी पुढाकार घ्यायला सुरुवात केली. त्यांनी सुद्धा जसा मला रोमँटिक पती हवा होता तसे बनण्यास सुरुवात केली आणि काही काळातच आमचा बेचव संसार फुलून गेला. आमच्यातला लाजाळूपणा दूर निघून गेला आणि आम्ही खऱ्या अर्थाने रोमँटिक कपल झालो. त्यांच्या छोट्या छोट्या वागण्यातून ते माझ्यावर रोज प्रेमाचा जणू वर्षाव करू लागले. या सवयींमधून मी शिकले की प्रेम ही काही एक ठराविक किंवा नियमांत बांधलेली भावना नाही. तर ती एक अशी भावना आहे ज्यात समोरच्याला आहे तसं स्विकारणं. मी तुमच्यापासून लपवू इच्छित नाही आज आम्ही अशा टप्प्यावर पोहोचलो आहोत जिथे लोक आम्हाला ‘हॅपी कपल’ म्हणतात. होय, आता मी कॅन्डल लाईट डिनर किंवा त्यांनी दिलेल्या गुलाबांमध्ये प्रेमाचे मोजमाप करत नाही. तर त्यांच्या सवयी माझ्यासाठी सर्वकाही आहेत. माझे पती घरी परतल्यानंतर आता सांसारिक गोष्टींबद्दल अजिबात बोलत नाहीत. तसेच ऑफिसला जाण्यापूर्वी मला निरोप देताना किस करण्यासही विसरत नाहीत. आम्ही दोघेही एकमेकांसाठी थोडे बदललो आहोत. आमच्या अपेक्षाही बदलल्या आहेत. या बदलामुळेच आमचे वैवाहिक जीवन कायमचे सुखी झाले. मला आनंद आहे की मी या नात्याला एक चान्स दिला आणि मी खरंच खूप खुश आहे.”

(वाचा :- माझी कहाणी : माझी गर्लफ्रेंड ऑफिसमधील मुलाला रोज घरी बोलवते, तिच्यात हा मोठा बदल झालाय, समजत नाहीये मी काय करू?)